EXPERTISEDOMEIN
Isotoopidentificatie, ingebouwd in de spreader
ONS PRODUCT
Niet-aangegeven klasse 7-lading (radioactief materiaal) is een blinde vlek in de wereldwijde logistiek. Op basis van IAEA SSR-6, de IMDG-code en SOLAS (1974) wordt de SBDS achteraf gemonteerd op de spreader van een containerkraan, zodat elke container automatisch gescreend wordt tijdens de normale handling: inline screening met isotoopidentificatie, zonder extra operationele vertraging.
Octrooiaanvraag ingediend, april 2026.
Elke hijsbeweging is een blinde vlek zolang u het isotoop niet kunt identificeren. De SBDS benoemt het met NaI(Tl)-gammaspectrometrie tijdens het hijsen zelf, en hetzelfde detectieprincipe geldt ook voor lucht-, spoor- en wegvracht.
HOE HET WERKT
De meetkar rijdt op de spreader zelf en scant de volledige lengte van de container tijdens het hijsen. Aan de werking van de terminal verandert niets: geen extra strook, geen tweede handling en geen tussenkomst van de operator.
De spreader schuift uit, koppelt vast aan de container en hijst hem op. De meetkar zit al aan boord, dus de screening start zonder dat iemand iets anders hoeft te doen.
Tijdens de normale hijscyclus van ongeveer 20–40 seconden rijdt de meetkar over de volledige lengte van de container, op enkele centimeters van het oppervlak, en verzamelt ze het gammaspectrum op elke positie langs de container.
Kristalscintillatiedetectoren lossen de energiepieken op en benoemen het isotoop. Zo wordt onschadelijke NORM zoals kalium-40 onderscheiden van zorgwekkende isotopen zoals cesium-137 en kobalt-60.
Het resultaat is een gemarkeerde container met een antwoord erbij, geen generiek gamma-alarm dat nog onderzocht moet worden.
ALS EEN CONTAINER GEMARKEERD WORDT
Een alarm is alleen nuttig als de terminal weet wat ermee te doen. De SBDS beantwoordt die vraag op het moment van de detectie, zodat de reactie proportioneel blijft.
De SBDS meet, hij grijpt niet in. De kraan voltooit de beweging zoals gepland, en het resultaat is klaar op het moment dat de container wordt neergezet.
Het spectrum wordt ter plaatse geclassificeerd: natuurlijke radioactiviteit zoals kalium-40 wordt vrijgegeven, een medisch of industrieel isotoop wordt bij naam geïdentificeerd, en alles wat niet verklaard kan worden, wordt gemarkeerd voor onderzoek.
Het resultaat gaat naar de mensen die u aanwijst, zoals de controlekamer, de havenbeveiliging of de douane, met het tijdstip van het hijsen, het isotoop en het gemeten spectrum erbij.
Een gemarkeerde container gaat naar uw bestaande inspectiezone volgens uw bestaande procedure. Omdat het isotoop al bekend is, begint de inspectie met een antwoord in plaats van een vraag, en vrijgegeven NORM-lading komt nooit zover.
Hoe vaak een container gemarkeerd wordt voor onderzoek, hangt af van uw ladingmix en van de drempels die tijdens de site acceptance test (SAT) worden afgesproken.
MOGELIJKHEDEN
Realtime detectie en classificatie van isotopen, waarbij echte dreigingen worden onderscheiden van onschadelijke achtergrondstraling.
Elk isotoop zendt gammastraling uit op een karakteristieke energie. Die energie is een vingerafdruk: ze vertelt u wat er in de container zit, niet alleen hoeveel. Cesium-137 piekt op 662 keV, kalium-40 op 1460 keV. Standaard portaalmonitoren meten alleen de totale telsnelheid en kunnen de twee niet uit elkaar houden, en daarom geven ze valse NORM-alarmen op meststoffen en keramiek. De SBDS herkent het verschil en laat natuurlijke achtergrondstraling met rust.
Detectiehardware rechtstreeks ingebouwd in de terminaluitrusting, die elke container scant zonder extra handlingtijd.
De meetkar rijdt op de spreader zelf. Er is geen aparte strook, geen tweede handling en niets extra te doen voor de kraanmachinist. Tijdens de normale hijscyclus van 20 tot 40 seconden passeert de kar op enkele centimeters van de containerwand over de volledige lengte: korte afstand, lange meettijd en een lage achtergrond boven het water. Eén systeem per kraan volstaat: elke container die de kraan aanraakt, wordt gescreend.
Eén detectiefilosofie, consequent toegepast op lucht-, spoor-, weg- en zeevrachtketens.
Dezelfde detectiefilosofie geldt voor lucht-, spoor-, weg- en zeevracht. Radioactief materiaal dat buiten regulerende controle raakt, volgt de logistieke keten, en die keten is zelden zuiver maritiem. Radensys bouwt voort op meer dan twee decennia ervaring met stralingsdetectie in de schroot-, staal-, afval- en logistieke sector.
Van bij het ontwerp afgestemd op de vereisten van IAEA SSR-6, de IMDG-code en SOLAS (1974).
De plicht om verkeerd of niet-aangegeven klasse 7-lading uit de keten te houden, loopt via bindende internationale instrumenten: IAEA SSR-6 legt de veiligheidsvereisten vast voor het vervoer van radioactief materiaal, de IMDG-code vertaalt die naar verplichte regels voor gevaarlijke goederen op zee, en SOLAS (1974) is het verdrag waaronder de naleving wordt afgedwongen. De SBDS is ontworpen met die vereisten als uitgangspunt, zonder de werking van de terminal te veranderen.
FAQ
Aan de energie van de gammastraling. Elk isotoop zendt uit op zijn eigen karakteristieke energie: kalium-40, de natuurlijke radioactiviteit in meststoffen en keramiek, piekt op 1460 keV, terwijl cesium-137 piekt op 662 keV. De SBDS lost die pieken op en benoemt het isotoop, zodat onschadelijke NORM wordt vrijgegeven en een echte bron wordt gemarkeerd.
Ja. Een normale hijscyclus duurt ongeveer 20 tot 40 seconden, en in die tijd rijdt de meetkar van de SBDS langs de container, op enkele centimeters van het oppervlak. Die combinatie van een lange meettijd en een korte afstand is precies wat gammaspectrometrie nodig heeft, zodat het hijsen zelf het screeningsmoment wordt.
De meeste portaalmonitoren gebruiken plastic (PVT) scintillatoren die de totale telsnelheid meten, maar de gamma-energieën niet goed genoeg kunnen oplossen om het isotoop te identificeren. Elke verhoogde meting ziet er voor hen hetzelfde uit, zodat natuurlijk radioactieve lading zoals meststof hetzelfde alarm geeft als een echte bron. Het alternatief is isotoopidentificatie in de eerste detectiefase; de achtergrond leest u in onze technische paper (in het Engels).
Door de detector te plaatsen waar elke container al passeert: de spreader. Eén SBDS per kraan screent elke container die die kraan aanraakt tijdens het normale hijsen, zonder aparte portaalstrook, zonder tweede handling en zonder tussenkomst van de operator.
Wilt u weten hoe dit er op uw kranen zou uitzien? Laat uw gegevens achter en we nemen contact met u op.
Laat uw gegevens achter